เมื่อฉันเริ่มต้นการเรียนที่โรงเรียนทรินิตี้ ฉันได้เข้าร่วมกิจกรรมทุกอย่างที่โรงเรียนมีให้ ไม่ว่าจะเป็นคริกเก็ต กรีฑา การแสดงละคร และการร้องเพลงประสานเสียง

ฉันถอยห่างจากการแสดงละครในช่วงปีสุดท้ายของการเรียน แต่โอกาสในการแสดงที่ฉันตอบรับนั้นสอนให้ฉันมีความมั่นใจและความอดทน ซึ่งฉันยังคงนำติดตัวมาจนถึงทุกวันนี้

ฉันสนใจในกีฬาของฉันมาก และมหาวิทยาลัยทรินิตี้เปิดโอกาสให้ฉันได้ทำตามความฝันนั้น

หลังจากใช้เวลาในสนามคริกเก็ตเป็นเวลานาน ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 10 ฉันจึงเลือกเรียนวิชาเลือกชื่อวิทยาศาสตร์การกีฬา ซึ่งจุดประกายความสนใจในด้านสุขภาพและการพัฒนาของมนุษย์

ฉันจำได้ชัดเจนว่าครูคนนั้นทำให้วิชานั้นน่าสนใจมากแค่ไหน และให้กำลังใจฉันมากแค่ไหนในการทำตามความฝันของฉัน ซึ่งทำให้ฉันคิดถึงการเป็นครูเองในสักวันหนึ่ง

หลังจากจบการศึกษา ฉันเริ่มต้นเส้นทางด้านวิทยาศาสตร์ด้วยปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและกีฬา จากนั้นจึงเปลี่ยนมาเรียนต่อปริญญาโทด้านการสอน

หลังจากเริ่มเรียนได้ไม่นาน ผมก็ได้รับข้อเสนอให้ไปเล่นคริกเก็ตต่างประเทศ ผมจึงพักการเรียนไว้ชั่วคราวและใช้เวลาหกเดือนเล่นคริกเก็ตกึ่งอาชีพในสหราชอาณาจักร ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ สก็อตแลนด์ โปแลนด์ สเปน และโปรตุเกส

เมื่อมองย้อนกลับไป ประสบการณ์และการตัดสินใจเหล่านั้นทำให้ฉันรู้สึกพร้อมที่จะเริ่มต้นอาชีพครูในตอนนี้